Należy do twojego wnuka. Kal-Ela.
Nazywam się Adam Strange. Przybywam z planety Ziemia z przyszłości.
Musisz ocalić Supermana.
Zostaniesz związany z Lyssą.
Witaj w rodzinie.
Produkt waszego związku. Cor-Vex.
- Zależy ci na Lycie-Zod? - Kocham ją.
- Trzymaj się z dala od Lyty. - Coś wpływa na twój osąd.
Nazywam się Jax-Ur. Miałam leczyć choroby.
- Pamiętasz śmierć swojej matki? - To był wypadek.
Też leciałaś tym ścigaczem. Oryginalna ty.
- Kim oni są? - Klonami. Jak ty, Nysso.
Ktoś z przyszłości przybył zniszczyć Krypton przed narodzinami Supermana.
Nazywają go kolekcjonerem światów. To Brainiac.
Dziś rozpoczynacie życie wieczne.
Coś, czego nie da się zabić, można pokonać tylko niezniszczalną bronią.
To Doomsday.
- Kim jesteś? - Generał Zod. Największy wróg Supermana.
Przybyłem ocalić Krypton.
To ty.
Jestem twoim synem.
Ród Zodów, Ród Elów. Jesteś moim synem.
Przybyłem z ofertą.
Wszechświat może być twój, jeśli ja dostanę Krypton.
- Dru-Zod? - Chyba nie przybył, by ocalić Krypton.
- Tylko by nim władać. - Matko, nie rób tego.
Musisz dokonać wyboru.
Strefa fantomowa. Wymiar poza czasoprzestrzenią.
Kocham cię!
Seg!
Jego poświęcenie nie zostanie zapomniane.
Brainiaca już nie ma.
Klękajcie przed Zodem!
Drodzy Kryptonianie,
pół roku temu zebraliśmy się, by powitać świt nowej ery.
Stanąłem przed wami, człowiek z przyszłości,
z wizją przyszłości: odbudować Krypton
udoskonalony nie do poznania.
Wiedziałem, że tylko jedność i równość uleczy podziały
podziały i zabezpieczy naszą przyszłość.
Pragnę wam teraz podziękować.
Prosto w wacka...
Ponieważ choć to ja przewodziłem naszym wysiłkom,
to wasza siła sprawiła, że Krypton faktycznie zmienił się
nie do poznania.
A perfekcja leży w zasięgu naszych rąk.
Jesteśmy gotowi zająć należne nam miejsce pośród gwiazd.
I wypełnić naszą powinność, jaką jest szerzenie kryptońskiego ekscepcjonalizmu
w roli władców galaktyki.
A wy, separatyści na Wegthor,
wiedzcie, że dzięki wysiłkowi, odwadze i poświęceniu prawdziwych Kryptonian,
zmiażdżymy waszą zdradziecką rebelię!
A nie ma większego poświęcenia
niż to mojego ojca, Seg-Ela,
który oddał życie, byśmy ujrzeli
lepsze jutro.
Lepsze jutro!
Pomóżcie nam zbudować lepsze jutro, informując o rebeliantach na Wegthor
dowódcy Sagitari swojego dystryktu.
Dzięki waszej pomocy zbudujemy silniejszy Krypton.
Nie udzieliłem zgody...
Widzicie coś?
Czysto.
Dzięki.
Co jest?
KRYPTON
Ależ ja nienawidzę tej planety.
Ostrożnie.
Ściany mają uszy, a mrok oczy.
Wyglądasz na miłą.
Może tak...
trochę zwolnimy?
Zaczniemy od przedstawienia się,
ustalenia hasła bezpieczeństwa, a później się zobaczy?
Wyjaśnisz, dlaczego mnie tu sprowadziłaś?
Oraz jak?
Przerzuciłaś mnie przez ramię?
Pomogli jej przyjaciele. Witaj, Adam.
Mama Zed?
Mama Zed? Jeszcze pogadamy.
Zauważyłam cię podczas apelu.
Przepraszam za maniery, ale lepiej my niż Sagitari.
Poradziłbym sobie z kilkoma.
Val.
Nyssa.
Dzidziuś.
Cor-Vex.
Syn mój i Sega.
Syn Sega.
- Może usiądziemy... - Dotknąłeś mnie!
Dotknął mnie!
Czuję cię!
Tak naprawdę!
Jak prawdziwa skóra.
Bo jestem prawdziwy.
Nie jestem hologramem.
Wróciłem ze strefy fantomowej.
To wyjaśnia tę szorstką skórę. I smrodek.
Gdzie byłeś przez ostatnie pół roku?
Powróciłem...
do przyszłości.
Ale nie był to świat, który pozostawiłem.
Taki sam palant podbił też moją planetę.
Ale to nie wszystko.
Chwilę później Brainiac postanowił pożyczyć sobie moje miasto.
- Brainiac? - Tak, on.
Co jest?
Skoro Brainiac uciekł...
To może Seg również.
Chwilunia.
Twierdzicie, że...
Seg żyje?
Halo?
Seg!
- Mów! - Lyta!
Zod!
Przestań!
Ocknij się.
Proszę.
Proszę...
Nich ktoś mi pomoże.
Nie rozumiem.
Zbudowałeś projektor strefy fantomowej,
ale nie możesz wydobyć z niej Sega?
Zod zniszczył projektor.
Próbowałem go odbudować, ale Zod zajął Fortecę.
Trochę się tu pochrzaniło.
Ale to nic.
Wróciłem. I mam plan.
Dobra, nie mam. Ale mógłbym wymyślić.
To nie będzie potrzebne. Już mamy plan.
Weghtor.
- Czy to hasło bezpieczeństwa? - To księżyc.
Jeden z trzech wokół Kryptona,
ale tylko on jest samowystarczalną kolonią.
Jedyne państwo-miasto nad którym Zod nie ma kontroli.
Dom ruchu oporu.
Dziwne, że w ogóle jakiś zmontowaliście.
Mieszkańcom podoba się nowy Kandor.
Bo Zod wyzwolił Bezrangowych, by odwrócić uwagę od reszty.
Po pokonaniu Brainiaca, Zod szybko przejął kontrolę nad Sagitari Kandoru
i rozpoczął aneksję innych miast.
Zwerbował każdego zdolnego do służby
i zlikwidował opornych.
Ale narobił sobie wrogów. Których rekrutujemy.
Jego siły codziennie zdobywają nowe ziemie,
dlatego czas połączyć się z aliantami. Na Wegthor.
Poza faktem, że to jedyne miasto, które mu umknęło,
dlaczego tak się uwziął na ten księżyc?
To kolonia górnicza.
Wydobywają tam stellarium.
Zod przetwarza je na paliwo warpowe,
by zasilić flotę międzygwiezdną, którą właśnie buduje.
Za wcześnie.
Widziałem planety, które podbił.
On nie rządzi ich mieszkańcami,
usuwa ich.
Zamienia każdą planetę w Krypton.
Terraformuje, by stały się zdatne do życia dla Kryptonian.
Jeśli Zod ma flotę,
może być już za późno.
Gdzie on jest?
Powiedziałam wszystko, co wiem.
Nie kłamię!
Co ty mi robisz?
Czyni cię lepszą, Raiko.
Naprawia dewiacje twojego umysłu.
Usuwa skłonności antyspołeczne.
Proszę. Już powiedziałam:
Nie wiem, gdzie jest Doomsday!
Twoi ludzie na pewno widzieli...
Nie mam już ludzi!
Gdy to stworzenie się wydostało,
zabiło większość z nas.
Reszta zebrała się wokół twojego syna.
Tych, którzy nie zgodzili się walczyć w jego wojnie, nigdy już nie widziano.
Proszę...
Przysięgam.
Nie wiem, gdzie jest Doomsday.
W porządku.
Wierzę ci.
I chcę, by to się już skończyło.
Ale została jedna kwestia.
Jaynę-Zod po raz ostatni widziano w katakumbach,
śmiertelnie ranną.
Ciała nigdy nie odnaleziono.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Już wcześniej pomogłaś jej i Seg-Elowi, prawda?
O niczym nie wiem!
Mówi prawdę.
Rekomendacje?
Zniszczenia mentalne wyglądają na krytyczne.
Zalecam pełną przebudowę somatyczną.
Naprawdę mi przykro.
Następny etap będzie bolesny.
Potrwa długo, a ból nie ustąpi.
W pewnej chwili pomyślisz, że umierasz.
Obiecuję ci,
że przeżyjesz.
A po wszystkim będziesz inną osobą.
Nie zapamiętasz tej rozmowy.
Coś z niej wydobyliście?
Nic.
O co chodzi?
Przez pół roku nie odnaleźliśmy Doomsdaya.
Tracimy na to środki, a powinniśmy zakończyć konflikt z Wegthor.
Ledwie przetrwaliśmy Brainiaca.
Nie wiemy, co jeszcze nam zagraża.
Tylko zasiedlając inne planety, zapewnimy przetrwanie naszym ludziom.
Mając Doomsdaya, gdyby jakiś świat nie przyjął nasze oferty aneksji,
po prostu byśmy wypuszczali bestię.
Przeciwnik kapitulowałby lub skazywał go na zagładę.
Tak czy siak, osiągalibyśmy zwycięstwo bez strat w ludziach.
Ty zajmij się Doomsdayem,
ja ruchem oporu.
Wiemy, że Val-El, Jax-Ur i Nyssa Vex zakończyli rekrutację.
Są teraz w Kandorze.
- Co to? - Propozycja misji.
By wykurzyć ich z ukrycia.
Naprawdę chcesz się na tym skupić?
Dlaczego nie?
Byli twoimi sojusznikami.
Dlatego wiem, że to się uda.
Halo?
Dziadek? To naprawdę ty?
Jestem wytworem twojego umysłu.
Pomogę ci powrócić do domu.
Pełno tutaj tuneli czasoprzestrzennych
łączących punkty w czasoprzestrzeni.
- Wiesz, który prowadzi na Krypton? - Oczywiście.
Ale nie to jest naszym zmartwieniem.
Tylko jego otwarcie.
Na szczęście masz już niezbędne narzędzie.
- Słoneczny Kamień? - Zawiera energię żółtego słońca
w wieku 10 miliardów lat.
Dalej, Seg-El.
Zrób to.
- Co?! - Przekłuj powłokę.
Powłokę?
Przekłuj powłokę.
Co w tym trudnego?
- Dalej! - Dziadku!
Próbuj dalej!
Dobrze!
- To chyba działa! - Dasz radę!
Uda się!
Dobra robota, Seg-El.
Gdzie ja jestem?
Na Colu.
Mojej planecie.
Ty...
To nie był mój dziadek, prawda?
Niezbędny podstęp.
Gdy ty traciłeś zmysły, ja szukałem drogi ucieczki.
Zostawiłbym cię tam, ale potrzebowałem twojego kamienia.
Przyjęcie formy kogoś, komu ufasz,
było najprostszym ze sposobów na zapewnienie twojej współpracy.
To wszystko kłamstwo.
Chyba nie sądziłeś, że naprawdę będzie tak łatwo?
Co z Lytą?
Czy ona i generał Zod to też twoja robota?
Nie mam nic wspólnego z twoją wizją przyszłości.
Ale cieszę się, że to widziałeś.
Emocje odebrały ci rozum i łatwiej było tobą manipulować.
Ty sukin...
Sugeruję, byś porzucił myśli o zemście.
Jesteś bardzo odwodniony i niedożywiony.
By przetrwać, potrzebujesz resztek energii.
A jeśli ja mam przetrwać...
Ciebie należy oszczędzić, Seg-El.
Świetnie.
Dupek zidentyfikowany. Przesyłam współrzędne...
Macie windę jeżdżącą z Kryptona aż na Wegthor?
Hipersoniczny łańcuch orbitalny.
Transportowaliśmy nią naszych ludzi.
Pójdziesz z nami, prawda?
Po wszystkim, co widziałeś w przyszłości, najlepiej wiesz,
że musimy powstrzymać Zoda na Wegthor, nim będzie za późno.
- Czy rozumiesz... - Jasne, że tak!
Ale Seg to nasza największa szansa na pokonanie Zoda.
Nigdy nie zrozumiesz, jak bardzo za nim tęsknię.
Ale bez projektora fantomowego nie możemy się tam dostać.
A jeśli powiem, że wcale nie potrzebujemy twojego projektora?
Poprosiłbym o wyjaśnienia.
Uratowałem emiter promieni zeta.
Wiesz, że strefa fantomowa istnieje poza czasoprzestrzenią?
Właśnie!
To źle?
Jeśli spróbujesz się tam teleportować,
twoje ciało najprawdopodobniej rozpadnie się na atomy,
które rozproszą się po całej galaktyce.
- Przykro mi. To się nie uda. - Nie z takim podejściem.
Czy znaczenie tego symbolu uległo zmianie? Poddajesz się?
Jestem Elem. Nigdy.
A ja Strange'em. My też się nie poddajemy.
Nigdy więcej. Dlaczego?
Dzięki twojemu wnukowi.
Seg pokazał mi moc nadziei.
Poza tym nie wiesz, czy nadal tam jest, prawda?
Istotnie.
- Ale ryzyko... - To już moje zmartwienie.
Nie martw się.
Wyczuwam u ciebie podwyższony poziom kortyzolu,
co może nasilić pragnienie i zwiększyć częstotliwość oddawania moczu.
Musisz się uspokoić.
Zależy ci na moim samopoczuciu?
Potrzebuję twojej asysty.
Promieniowanie kamienia uszkodziło niektóre z moich chipów neuromorficznych.
Chyba bezpowrotnie, skoro myślisz, że ci pomogę.
Ten świat był niegdyś jednym wielkim cudem technologicznym.
Wtedy moi przodkowie postanowili poszerzyć swoją świadomość,
scalając się ze sztuczną inteligencją.
I tak powstałem ja.
Jedną i trzy dziesiąte sekundy zajęło mi zrozumienie,
że optymalizacja szans na przetrwanie
wymaga rozdystrybuowania siebie po całej galaktyce.
Niestety, wymagało to wymarcia mojej rasy.
Dlaczego mi o tym mówisz?
Bo wiem, jak bardzo chcesz powrócić na Krypton.
Pozostała tam część coluańskiej technologii.
Z twoją pomocą naprawię uszkodzenia i zbuduję okręt.
I gdy tylko przestanę być potrzebny,
zdradzisz mnie.
Oczywiście.
Tak samo jak ty obróciłbyś się przeciwko mnie.
Ale na razie powinniśmy zapomnieć o dzielących nas różnicach...
Zakładając, że zachowałeś rozum.
Cóż...
Było fajnie, ale...
skoro tak się to ma zakończyć, może od razu przejdźmy do rzeczy.
Postępujesz głupio.
No.
Ale nie wszyscy są na 12 poziomie intelektu.
Nyssa, zaczekaj!
Skąd pewność, że to prawda?
Musimy zwolnić i to sprawdzić.
Już to zrobiłam.
Do tego Bokos. Wszystko się zgadza.
To może być pułapka.
Przez cały czas milczeli i akurat dzisiaj się odezwali?
Mam złe przeczucia.
Jeśli to pułapka, to nie pierwsza.
I jak poprzednio — coś wymyślimy.
Muszę tam lecieć.
Muszę wiedzieć, co się stało. Poznać prawdę.
A drugiej szansy mogę już nie dostać.
Czegokolwiek się tam dowiesz,
nie zmieni to tego, kim naprawdę jesteś.
W tym rzecz.
- Już sama nie wiem, kim jestem. - A ja wiem.
Ostatnie pół roku tego dowiodło.
Jesteś lojalną, dzielną i cudowną matką.
I przyjaciółką.
Dobrze, jesteście gotowe. Ścigacz już czeka.
- Zabierasz Cora? - Spokojnie.
Gdy mama będzie zajęta, my się tobą zajmiemy, maluszku. Chodź.
Dziękuję.
Za wszystko.
Wrócimy. Obiecuję.
Nie odlatujcie bez nas.
Uważaj.
Witaj, ojcze.
Pół roku poszukiwań.
Już miałam się poddać.
Jak mnie znalazłaś?
Opowiadałeś, jak bardzo gardzisz Bokosem.
Dlatego nie szukałam tutaj.
Dopiero dziś otrzymałam cynk.
Nadal mam znajomości.
Nie wątpię.
Zawsze byłaś pomysłowa.
Nigdy nie rozumiałam, dlaczego tak nienawidzisz tego miasta.
Dopóki nie dowiedziałam się, że to z niego pochodzisz.
Nikt o tym nie wiedział...
Jax-Ur.
Bardzo się związałyśmy, gdy ty pławiłeś się w gównie.
Powiedziała mi o wszystkim.
Jak dorastałeś w brudzie,
a potem poślubiłeś moją matkę
i wykorzystałeś jej nazwisko, by zyskać władzę.
Wiem o tobie wszystko, ojcze.
I wiem, co mi zrobiłeś.
Dlaczego nie powiedziałeś?
- Miałem swoje powody. - Nie miałeś prawa decydować.
To moje życie i muszę wiedzieć, kim jestem!
Bo w przeciwieństwie do ciebie, zamierzam jeszcze żyć.
Zawsze byłaś jej lepszą częścią.
Naprawdę przepraszam za cały ból, jaki ci sprawiłem.
Nie potrzebuję przeprosin!
Tylko odpowiedzi! Teraz!
Co się stało w dniu śmierci mojej matki?
Dlaczego byłam z nią w tym ścigaczu?
Ile ze mnie to ja, a ile klon?
Kim byłam, nim to wszystko się stało?
Zawsze wiedziałem, że ten dzień kiedyś nadejdzie.
W końcu.
Co tak szybko?
Gdzie Nyssa?
I Cor?
Zrozumcie.
Nie miałam wyboru.
Przepraszam.
Co zrobiłaś?
To było jedyne...
Jesteście aresztowani!
Adam!
Uciekaj. Będę cię osłaniał.
- Zostaw to! Nie mamy czasu! - Bez tego nie pójdę.
Codex.
Oby zadziałało.
Gdzie on się podział?
Co zrobiliście z moim synem?
Jest bezpieczny.
Nie chodziło o Darona.
Był tylko przynętą, by mnie zwabić.
Powiedziałby mi...
Skłamałby.
Byś opuściła gardę.
A potem by cię zdradził. Jak zawsze.
Wyrządził nam wystarczająco szkód.
- Czas ruszyć dalej. - Po co?
By zostać kolejnym z waszych więźniów po przebudowie somatycznej?
Seg czułby obrzydzenie...
Ale go tu nie ma.
I gdy ty i twój ruch oporu niszczycie jego dziedzictwo,
my oddajemy hołd jego poświęceniu,
zabezpieczając przyszłość Kryptona.
- „My”. - Tak. Dru-Zod i ja.
Posłuchaj kogoś, kto był już w twoim położeniu.
Gdy chodzi o władzę, „my” nie istnieje.
Na placu boju pozostaje jeden.
Mój syn nie przypomina Darona.
Myślisz, że zdążysz to zauważyć?
Jest też synem Sega.
Jest w nim takie samo dobro.
Val i Jax pozostają na wolności, ale nie próżnowaliśmy.
W idealnym momencie.
Nie!
Poza kołyską wyglądają tak delikatnie.
Bezbronnie. A jednak aż kipią życiem.
Oddaj mi syna.
Bardzo bym tego chciał.
Jednak czegoś od ciebie potrzebuję.
Czego?
Czas, by ten bunt się zakończył.
Val jest moim pradziadkiem. Moją krwią.
Powinniśmy tworzyć rodzinę,
a nie ze sobą walczyć.
Musisz go o tym przekonać.
A jeśli odmówię?
Pękłoby mi serce.
Bo wierzę, że nie ma nic bardziej świętego
od więzi między matką a dzieckiem.
Jednak jeśli taka jest twoja decyzja, nie pozostawisz mi wyboru.
Wychowam Cor-Vexa sam.
Będę mu ojcem, którego nigdy nie miał.
By uczcić Sega.
Jesteś jak mój ojciec.
Odpocznij.
Może rano zmienisz zdanie.
Oddawaj mojego syna!
Jax, tutaj.
- Ile czekamy na Nyssę? - W ogóle.
Nie żyje lub została pojmana.
- Zostaliśmy sami. - Zod musiał dotrzeć do Mamy Zed.
- Może już wiedzieć o naszych planach. - Nie ma już odwrotu.
Ty miej nadzieję, ja przygotuję się na najgorsze.
Znowu.
Seg! Nie mogę uwierzyć!
Nie sądziłem, że zadziała.
Seg? Kolego?
To ja.
Pamiętasz? Strange.
Już dobrze.
- Strange? - Tak.
Planeta Detroit, promień zeta, superbohater.
Jesteś... Adam?
- Niespodzianka. - Widziałem, jak umierasz. Ten wybuch...
Ocalił mnie promień zeta.
Wiesz...
Sądziłem, że nigdy już tego nie powiem...
Strasznie się cieszę, że cię widzę, przyjacielu.
Fajna kurtka.
Czerwona. Twój kolor.
Fajna broda.
Prawdziwe arcydzieło.
Powinieneś to podpisać.
Kiedyś może być coś warte.
Dlaczego po mnie wróciłeś?
Co się stało?
Udało się, prawda?
Wygraliśmy?
Moja planeta zniknęła.
Wszyscy, których znałem. Rodzina, przyjaciele.
Tylko ty możesz to naprawić.
Jak na ironię
na początku przybyłem tu, by ocalić twojego wnuka,
ostatniego syna Kryptona.
Ale tak namieszałem,
że zostałem ostatnim synem Ziemi.
Przykro mi.
Naprawdę.
Ale cieszę się, że wróciłeś.
Ja też.
Byłbym wcześniej, ale najpierw wpadłem do Kandoru.
Straszny burdel.
Zod przejął władzę nad planetą, próbuje podbić galaktykę.
- Val przewodzi rebelii. - Powinienem był cię słuchać.
Oczywiście!
Wszyscy powinni.
Ale są też plusy.
Twój drugi syn jest spoko.
Jak na małego, nudnego berbecia.
Cor?
Cor-Vex?
To on.
Nic mu nie jest?
Gdy ostatnio go widziałem.
- Ale wyszedłem w pośpiechu... - Musimy tam wrócić.
To coś działa?
Nie pamiętam, czy wspominałem, że promień działa na jedną osobę...
Wspominałeś.
Ale pomyślałem...
Dlaczego tego nie poprawiłeś?
Daj skończyć.
Poprawiłem.
Trochę przy nim majstrowałem i...
Dziwne.
Co?
Pole magnetyczne planety zmienia ustawienia.
Może wyżej będzie lepiej.
Może?
Przeniósł jedną osobę, przeniesie i dwie.
Właśnie dlatego wszystko się pochrzaniło. Nie myślisz!
Po pierwsze myślę.
Po drugie...
zaraz coś podam.
Mógłbym...
Myślisz, że powinniśmy zaczekać...
Do cholery.
Co to było?
Nie wiem. Brainiac mówił, że nic tu nie żyje.
Przed czy po rozwaleniu mu łba?
Bo jeśli po, to mógł bredzić.
Zaczynam mieć złe przeczucia.
Cieniasy, zaraz się doigracie.
Cześć.
Siemka.
Jesteś tu sam, czy reszta Kiss...
Ale wygadany.
Waruj.
Dobry piesek.
Jestem Lobo.
Dość, bo się rumienię. Mam kilka pytań.
Pierwsze: kim jesteście, zasrańcy?
Drugie: co robicie na tej zasranej planecie?
Cholera. Trzeba było najpierw spytać.
Bo pewnie teraz mnie nie słyszycie.
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Moszczyński